Emisje według zastosowania końcowego: Jakie działania powodują najwięcej emisji?

14 minute read

Zaktualizowano Thu Mar 04 2021

W ostatnim rozdziale sklasyfikowaliśmy emisje w oparciu o sektor, z którego pochodzą. Istnieją inne sposoby patrzenia na emisje, w tym według ich końcowego zastosowania lub działalności. To rozpatruje emisje w ramach każdego sektora pod kątem produktu końcowego lub aktywności, na którą emisje te są wykorzystywane.

Podział ze względu na przeznaczenie końcowe w sektorze energetycznym

Dlaczego warto klasyfikować emisje ze względu na przeznaczenie końcowe?

Klasyfikacja emisji ze względu na przeznaczenie końcowe pozwala na lepsze zrozumienie konkretnych działań lub produktów, które odpowiadają za emisje.

Jest to przydatne, żeby znaleźć sposób na ich ograniczenie. Widzimy na przykład, że budynki odpowiadają za 17,7% emisji energii. Informacje te mogą skłonić rządy do poprawy izolacji, żeby mniej energii marnowało się na nieskuteczne ogrzewanie i ochładzanie tych budynków.

Które produkty powodują największe emisje?

Emisje z różnych sektorów i zastosowań końcowych

Prawa kolumna wykresu przedstawia emisje według działań związanych z użytkowaniem końcowym. Powoduje to redystrybucję emisji z sektora, w którym są produkowane, a zamiast tego przypisuje je do ich końcowego wykorzystania.

Ma to szczególne znaczenie dla sektora energetycznego, który wytwarza energię do szerokiego zakresu przeznaczeń końcowych. Odpowiedzialność za emisje może zostać przeniesiona z sektora dostaw energii na działania lub produkty, które używają tej energii.

Przykładem mogą być emisje z wykorzystania paliw do produkcji ogrzewania lub elektryczności dla domów i mieszkań. Są one wytwarzane przez sektor energetyczny, ale używane w budynkach.

Które działania/przeznaczenia końcowe są najgorsze dla planety?

Działania na drogach odpowiadają za 11,9% globalnych emisji gazów cieplarnianych.

Obejmuje to emisje z układania dróg oraz pojazdów, które po nich jeżdżą, takich jak samochody osobowe, ciężarówki i autobusy.

Obejmuje też emisje z produkcji i handlu tymi pojazdami.

Emisje pochodzące z dróg

Budynki, w których mieszkamy i pracujemy, odpowiadają nawet za więcej, uwalniając 17,7% emisji CO₂e. Obejmuje to elektryczność wykorzystywaną do oświetlenia, użycie urządzeń (wszystkiego, co podłącza się do gniazdka, od tosterów do suszarek do włosów), ochładzanie i klimatyzację, a także ciepło do ogrzewania naszych domów i miejsc pracy oraz każde bezpośrednie wykorzystanie paliwa takiego jak gaz.

Jeśli chodzi o przemysł, jedną z jego najbardziej energochłonnych gałęzi na świecie jest przemysł żelazny i stalowy, który odpowiada za 7,2% emisji gazów cieplarnianych.

CO₂ jest emitowany na różnych etapach wytwarzania stali, w tym podczas spalania paliw na miejscu (70%) oraz pośrednich emisji z elektryczności i ciepła używanych w trakcie produkcji (30%).

Światowy popyt na stal wciąż rośnie, więc bez interwencji sektor ten może w przyszłości produkować jeszcze więcej gazów cieplarnianych.

Ziemka wytwarza stal

Czym są „łańcuchy dostaw” i dlaczego są ważne?

Wszystkie etapy związane z tworzeniem konkretnego produktu – pozyskanie zasobów, produkowanie go, transportowanie, używanie i pozbywanie się – są zbiorowo określane jako łańcuch dostaw.

Kiedy klasyfikujemy emisje gazów cieplarnianych ze względu na przeznaczenie końcowe, emisje z każdego etapu łańcucha dostaw wliczają się do emisji powodowanych przez produkt finalny.

Przyjrzyjmy się, co to oznacza w łańcuchu dostaw żywności i łańcuchu dostaw odzieży.

Łańcuch dostaw żywności

Jaki procent emisji gazów cieplarnianych pochodzi z obecnego łańcucha dostaw żywności?


Dzisiejszy łańcuch dostaw żywności wytwarza około 13,7 miliarda ton metrycznych CO₂e, czyli 26% emisji gazów cieplarnianych. Na każdym etapie łańcucha dostaw żywności – od pola do stołu – powstają gazy cieplarniane. I nie zapominajmy również o emisjach z odpadów spożywczych!

Źródła emisji gazów cieplarnianych z różnych etapów łańcucha dostaw żywności

Dominują zmiany sposobu użytkowania gruntów oraz etapy produkcji rolnej, które odpowiadają za 82% emisji z żywności! Istnieją również ogromne różnice w emisjach gazów cieplarnianych różnych produktów żywnościowych: produkcja 1 kg wołowiny emituje 60 kg ekwiwalentu CO₂, podczas gdy produkcja 1 kg grochu emituje tylko 1 kg ekwiwalentu CO₂.

Emisje z mięsa są wyższe niż emisje z roślin

A co z odzieżą, którą nosimy?

Emisje z wielu różnych źródeł pochodzą również z wytwarzania odzieży, którą nosimy.

Jaki procent emisji gazów cieplarnianych pochodzi z obecnego łańcucha dostaw odzieży?


Szacuje się, że przemysł modowy odpowiada za do 10% światowych emisji gazów cieplarnianych. To więcej niż emisje generowane przez loty międzynarodowe lub przemysł przewozowy!

Powodem, dla którego emisje ekwiwalentu CO₂ są tak wysokie, jest długi łańcuch dostaw i energochłonna produkcja, której wymaga ten przemysł.

Etapy łańcucha dostaw odzieży odpowiadające za emisje

W miarę upowszechniania się szybkiej mody rosną emisje z przemysłu modowego; odzież produkowana jest w krótszych ramach czasowych, a nowe projekty pojawiają się co parę tygodni, żeby zaspokoić zapotrzebowanie na najnowsze trendy. Obecnie przeciętny konsument kupuje 60% więcej ubrań niż w 2003 roku.

Ziemka na zakupach

Podsumowanie

Istnieją różne sposoby klasyfikacji emisji gazów cieplarnianych, w tym ze względu na pierwotne źródło oraz działalność związaną z przeznaczeniem końcowym. Ważne jest, żeby wiedzieć, skąd pochodzą emisje gazów cieplarnianych. Dzięki temu możemy dostrzec, gdzie należy wprowadzić zmiany, żeby najlepiej walczyć ze zmianami klimatu.

Najpierw musimy zająć się największymi emitentami gazów cieplarnianych (np. energią!) i przestać skupiać się tak bardzo na mniejszych źródłach emisji. W kolejnym rozdziale przyjrzymy się temu, które kraje produkują najwięcej emisji gazów cieplarnianych.

Następny rozdział