Emisje według zastosowania końcowego: Jakie działania powodują najwięcej emisji?

6 minut(y) czytania

Zaktualizowano dnia: 14.12.2020 13:17:25 GMT

W ostatnim rozdziale sklasyfikowaliśmy emisje według sektora, z którego pochodzą. Istnieją inne sposoby patrzenia na emisje, w tym pod kątem przeznaczenia końcowego lub działalności. Pozwala to na podział emisji w ramach każdego sektora, żeby przyjrzeć się produktowi finalnemu lub działalności, do których są wykorzystywane .

Image of Podział ze względu na przeznaczenie końcowe w sektorze energetycznym

Podział ze względu na przeznaczenie końcowe w sektorze energetycznym

Dlaczego warto klasyfikować emisje ze względu na przeznaczenie końcowe?

Klasyfikacja emisji ze względu na przeznaczenie końcowe pozwala na lepsze zrozumienie konkretnych działań lub produktów, które odpowiadają za emisje .

Jest to przydatne, żeby znaleźć sposób na ich ograniczenie. Widzimy na przykład, że budynki odpowiadają za 17,7% emisji energii . Informacje te mogą skłonić rządy do poprawy izolacji, żeby mniej energii marnowało się na nieskuteczne ogrzewanie i ochładzanie tych budynków .

Które produkty powodują największe emisje?

Image of Emisje z różnych sektorów i przeznaczeń końcowych

Emisje z różnych sektorów i przeznaczeń końcowych

Prawa kolumna wykresu pokazuje emisje z podziałem na działalność związaną z przeznaczeniem końcowym. Przydziela to emisje z sektora, w którym są produkowane, do ich finalnego zastosowania .

Ma to szczególne znaczenie dla sektora energetycznego, który wytwarza energię do szerokiego zakresu przeznaczeń końcowych. Odpowiedzialność za emisje może zostać przeniesiona z sektora dostaw energii na działania lub produkty, które używają tej energii .

Przykładem mogą być emisje z wykorzystania paliw do produkcji ogrzewania lub elektryczności dla domów i mieszkań. Są one wytwarzane przez sektor energetyczny, ale używane w budynkach .

Które działania/przeznaczenia końcowe są najgorsze dla planety?

Działania na drogach odpowiadają za 11,9% globalnych emisji gazów cieplarnianych .

Obejmuje to emisje z układania dróg oraz pojazdów, które po nich jeżdżą, takich jak samochody osobowe, ciężarówki i autobusy .

Obejmuje też emisje z produkcji i handlu tymi pojazdami .

Image of Emisje pochodzące z dróg

Emisje pochodzące z dróg

Budynki, w których mieszkamy i pracujemy, odpowiadają nawet za więcej, uwalniając 17,7% emisji CO₂e . Obejmuje to elektryczność wykorzystywaną do oświetlenia, użycie urządzeń (wszystkiego, co podłącza się do gniazdka, od tosterów do suszarek do włosów), ochładzanie i klimatyzację, a także ciepło do ogrzewania naszych domów i miejsc pracy oraz każde bezpośrednie wykorzystanie paliwa takiego jak gaz .

Jeśli chodzi o przemysł, jedną z jego najbardziej energochłonnych gałęzi na świecie jest przemysł żelazny i stalowy , który odpowiada za 7,2% emisji gazów cieplarnianych .

CO₂ jest emitowany na różnych etapach wytwarzania stali, w tym podczas spalania paliw na miejscu (70%) oraz pośrednich emisji z elektryczności i ciepła używanych w trakcie produkcji (30%) .

Światowy popyt na stal wciąż rośnie, więc bez interwencji sektor ten może w przyszłości produkować jeszcze więcej gazów cieplarnianych .

Image of Ziemka wytwarza stal

Ziemka wytwarza stal

Czym są „łańcuchy dostaw” i dlaczego są ważne?

Wszystkie etapy związane z tworzeniem konkretnego produktu – pozyskanie zasobów, produkowanie go, transportowanie, używanie i pozbywanie się – są zbiorowo określane jako łańcuch dostaw .

Kiedy klasyfikujemy emisje gazów cieplarnianych ze względu na przeznaczenie końcowe, emisje z każdego etapu łańcucha dostaw wliczają się do emisji powodowanych przez produkt finalny.

Przyjrzyjmy się, co to oznacza w łańcuchu dostaw żywności i łańcuchu dostaw odzieży.

Łańcuch dostaw żywności

Obecny łańcuch dostaw żywności tworzy około 13,7 miliarda ton CO₂e, 26% emisji gazów cieplarnianych pochodzących od człowieka . Każdy etap łańcucha dostaw żywności – od gospodarstwa rolnego do talerza – produkuje gazy cieplarniane .

Image of Źródła emisji gazów cieplarnianych z różnych etapów łańcucha dostaw żywności

Źródła emisji gazów cieplarnianych z różnych etapów łańcucha dostaw żywności

Dominują zmiany sposobu użytkowania gruntów oraz etapy produkcji rolnej, które odpowiadają za 82% emisji z żywności ! Istnieją również ogromne różnice w emisjach gazów cieplarnianych różnych produktów żywnościowych: produkcja 1 kg wołowiny emituje 60 kg ekwiwalentu CO₂ , podczas gdy produkcja 1 kg grochu emituje tylko 1 kg ekwiwalentu CO₂ .

Image of Emisje z mięsa są wyższe niż emisje z roślin

Emisje z mięsa są wyższe niż emisje z roślin

A co z odzieżą, którą nosimy?

Emisje z wielu różnych źródeł pochodzą również z wytwarzania odzieży, którą nosimy .

Szacuje się, że przemysł modowy odpowiada za do 10% światowych emisji gazów cieplarnianych . To więcej niż emisje generowane przez loty międzynarodowe lub przemysł przewozowy !

Powodem, dla którego emisje ekwiwalentu CO₂ są tak wysokie, jest długi łańcuch dostaw i energochłonna produkcja, której wymaga ten przemysł .

Image of Etapy łańcucha dostaw odzieży odpowiadające za emisje

Etapy łańcucha dostaw odzieży odpowiadające za emisje

W miarę upowszechniania się szybkiej mody rosną emisje z przemysłu modowego; odzież produkowana jest w krótszych ramach czasowych, a nowe projekty pojawiają się co parę tygodni, żeby zaspokoić zapotrzebowanie na najnowsze trendy . Obecnie przeciętny konsument kupuje 60% więcej ubrań niż w 2003 roku .

Image of Ziemka na zakupach

Ziemka na zakupach

Podsumowanie

Istnieją różne sposoby klasyfikacji emisji gazów cieplarnianych, w tym ze względu na pierwotne źródło oraz działalność związaną z przeznaczeniem końcowym. Ważne jest, żeby wiedzieć, skąd pochodzą emisje gazów cieplarnianych. Dzięki temu możemy dostrzec, gdzie należy wprowadzić zmiany, żeby najlepiej walczyć ze zmianami klimatu.

Najpierw musimy zająć się największymi emitentami gazów cieplarnianych (np. energią!) i przestać skupiać się tak bardzo na mniejszych źródłach emisji. W kolejnym rozdziale przyjrzymy się temu, które kraje produkują najwięcej emisji gazów cieplarnianych.

Następny rozdział