Posiadanie dzieci: Czy zmiany klimatyczne to naprawdę powód, by nie mieć dzieci?

15 minute read

Zaktualizowano Thu Jan 28 2021

Czy warto mieć mniej dzieci, aby zmniejszyć swój wpływ na zmiany klimatu? Jest to pytanie, które często pojawia się w dyskusjach na temat ograniczania osobistych emisji.

Postaramy się na nie odpowiedzieć, skupiając się głównie na krajach rozwiniętych. W przypadku krajów rozwijających się musimy przyjąć inny punkt widzenia, co zostanie omówione w kursie Sprawiedliwy świat. A teraz zajmijmy się pytaniem!

Przeciętnie każda osoba mieszkająca na Ziemi jest odpowiedzialna za około 5 ton emisji CO₂ rocznie. Różni się to jednak znacznie w zależności od miejsca jej zamieszkania. W USA każda osoba emituje rocznie przeciętnie 16 ton CO₂ z konsumpcji. W Indiach jest to tylko 1,84 tony na osobę na rok, na podstawie danych z roku 2016.

Porównywanie emisji CO₂ dla różnych państw

Wysokie emisje każdego mieszkańca krajów rozwiniętych doprowadziły do założenia, że mając mniej dzieci, możemy ograniczyć nasz ślad węglowy. Czy to prawda?

Czy posiadanie mniejszej liczby dzieci naprawdę ogranicza emisje?

Pamiętacie równanie klimatyczne z kursu intensywnego?

Suma emisji = P x E x K

P = populacja, E = emisje na usługę, a K = konsumpcja usług na osobę[k*]. Posiadanie mniejszej liczby dzieci zmniejszyłoby wartość P, co w rezultacie zmniejszyłoby emisje dwutlenku węgla, prawda?

Przyjrzyjmy się pewnym prognozom. IPCC (Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu) określił szereg modeli przewidujących emisje dwutlenku węgla w oparciu o wdrożoną politykę i technologie, które nazywa się Wspólnymi Ścieżkami Ekonomicznymi (SEP). Model, który najlepiej odpowiada obecnym politykom klimatycznym, to SSP2.

A jeśli wykorzystamy prognozy modelu SSP2 w zakresie emisji dwutlenku węgla w okresie 2020-2100 dla krajów bogatych, aby określić emisje związane z posiadaniem dziecka?
Ustalimy, że posiadanie jednego dziecka mniej w kraju bogatym ograniczyłoby ślad węglowy jednostki o 7,8 tony rocznie w ciągu 80 lat życia.

Wpływ różnych działań indywidualnych

7,8 tony rocznie to dużo! Ale jakich ważnych kwestii nie rozważyliśmy do tej pory?


Pamiętajmy, że emisje CO₂ danej osoby zależą od jej decyzji w zakresie stylu życia. Jednostka może ograniczyć swoje emisje, zmieniając swój styl życia lub podejmując działania, aby ograniczyć emisje innych (poprzez wolontariat lub pracę). Oprócz ograniczenia konsumpcji edukacja i zaangażowanie w społeczność mogą ograniczyć całkowite życiowe emisje osoby.

Piramidy populacji: potrzeba dzieci

Posiadanie dzieci ma też korzyści! Funkcjonowanie ludzkiego społeczeństwa w dużej mierze zależy od zdrowej, pracującej populacji.

Piramidy populacji są wykorzystywane, aby zilustrować rozłożenie różnych grup wiekowych w populacji. Piramidy populacji można podzielić na trzy rodzaje: ekspansywne, zwężające się i stacjonarne.

Ekspansywna piramida populacji

Ekspansywne piramidy populacji są typowe dla krajów rozwijających się. Populacje te mają duży współczynnik dzietności i niższą średnią długość życia, więc dochodzi do ich wzrostu.

Zwężająca się piramida populacji

Zwężające się piramidy populacji są typowe dla krajów rozwiniętych, których populacje kurczą się i starzeją. W przeciwieństwie do nich stacjonarne piramidy populacji opisują populacje, które utrzymują stałą wielkość i strukturę na przestrzeni czasu.

Stacjonarna piramida populacji

Które z następujących krajów mają starzejące się populacje?


Kraje rozwinięte często borykają się z problemem starzejącej się populacji; przykładami są tutaj Japonia i Włochy, gdzie odpowiednio 28 i 23 procent populacji ma ponad 65 lat.

Kraje o zwężających się piramidach populacji będą miały trudności w związku z coraz mniejszą siłą roboczą i zwiększonym kosztem opieki nad starszymi.

Płacenie podatków dla starzejącej się populacji

Przyjrzyjmy się piramidom populacji w kilku rozwiniętych regionach, zwłaszcza UE28, USA i Japonii:

Piramidy populacji w różnych krajach

Jak widać, wszystkie te rozwinięte kraje mają zwężające się piramidy populacji i będą musiały zmierzyć się ze starzeniem się i kurczeniem się populacji, jeśli współczynnik dzietności pozostanie bez zmian.

W Japonii niski współczynnik urodzeń spowodował zmiany w edukacji, zaś coraz starsza populacja zmusiła rząd do przemyślenia polityki w zakresie zatrudnienia, opieki zdrowotnej i opodatkowania.

Co można zrobić z problemem kurczących się i starzejących się populacji?

Cóż, należy zwiększyć współpczynnik urodzeń!

Kluczowy dla określenia kurczenia się populacji jest całkowity ogólny współczynnik dzietności (TFR): przeciętna liczba dzieci na kobietę w ciągu jej życia.

Aby populacja pozostała na stałym poziomie, wymagany jest TFR w wysokości około 2,1. Jednak niektóre kraje rozwinięte mają TFR na poziomie tylko 0,98. Jakie mogą wdrożyć przepisy, aby zwiększyć tę liczbę?

W Singapurze w ramach polityki zapewniono zachęty finansowe i małżeńskie, a także wsparcie dla rodziców w zakresie wyrównania potrzeb życia zawodowego i domowego.

Rodzina Ziemki

Strategie w innych krajach obejmują urlop macierzyński/tacierzyński, ulgi dla rodzin oraz dofinansowanie opieki nad dziećmi.

Ale czy posiadanie dzieci w czasach zmian klimatu jest etyczne? Niektórzy w krajach rozwiniętych twierdzą, że nie, gdyż zwiększa liczbę ludzi mających wkład w zmiany klimatu oraz naraża przyszłe pokolenia na ryzyko z nimi związane.

Dzieci są narażone na skutki zmian klimatu, zwłaszcza te w krajach rozwijających się. Zmiany klimatu mogą spowodować krzywdę fizyczną poprzez wysokie temperatury, klęski żywiołowe oraz ograniczoną dostępność pożywnego jedzenia. Mogą też powodować stres i cierpienie psychiczne oraz ograniczać dostęp do edukacji dla niektórych dzieci.

Mała Ziemka jest smutna

Jednak zmiana polityki oraz zaangażowanie społeczności mogą ograniczyć ryzyko związane ze zmianami klimatu wobec dzieci. Edukacja dzieci i zachęcanie ich do udziału w rozmowach o klimacie może pomóc wspierać zrównoważony rozwój i ograniczyć indywidualne emisje. A zatem, choć posiadanie dzieci wiąże się z pewnym ryzykiem, można je mitygować poprzez życiowe wybory i politykę.

Podsumowanie

Posiadanie mniejszej liczby dzieci ogranicza emisje dwutlenku węgla, ale jeśli populacje w krajach rozwiniętych nadal będą się starzeć i kurczyć, społeczeństwo zmierzy się z poważnymi problemami.

Zmiany polityki oraz innowacje mogą sprawić, że wpływ każdej osoby na środowisko będzie niższy w przyszłości, niż jest dzisiaj. Musimy popierać politykę, która ograniczy nasze emisje w ciągu życia oraz wprowadzi zmiany stylu życia, które są bardziej zrównoważone.

Ziemka i jej dziecko sadzą wspólnie
Następny rozdział